Międzynarodowy Rok Pastwisk i Pasterzy
Organizacja Narodów Zjednoczonych ogłosiła rok 2026 Międzynarodowym Rokiem Pastwisk i Pasterzy, zwracając uwagę świata na znaczenie pasterstwa dla gospodarki, bioróżnorodności i kultury.
Dla Podhala to szczególna okazja, by pokazać własne doświadczenie: tradycję przekazywaną z pokolenia na pokolenie, wypas kulturowy prowadzony we współpracy z Tatrzańskim Parkiem Narodowym oraz codzienną pracę baców i juhasów.
GŁĘBSZE SPOJRZENIE NA REGION
Skąd przychodzimy i kim jesteśmy
Wołoskie dziedzictwo
Owce chodzą po tatrzańskich halach i podhalańskich polanach od stuleci. Korzenie Szlaku Oscypkowego sięgają czasów migracji wołoskich, które ukształtowały kulturę pasterską Karpat. o Wołosi przynieśli w te rejon wiedzę o wypasie na wysokich połoninach oraz unikalną technologię przetwarzania owczego mleka.
To wraz z pasterzami przybyłymi szlakiem wołoskim przyszły tu: gwara, stroje, muzyka, ornament i cały porządek życia, który do dziś współtworzy tożsamość górali.
Żywa historia i tradycje
Redyk, bacówka, dym z watry, oscypek i bundz, mieszanie owiec i jesienne osod — to nie skansen, lecz żywa praktyka, którą chcemy pokazać. Pasterstwo wciąż pozostaje na Podhalu żywe — nie jako atrakcja turystyczna, lecz jako zawód, gospodarka i sposób życia w górach.
Łącząc kilkadziesiąt certyfikowanych bacówek rozsianych po Podhalu, Spiszu, Orawie, szlak ten pozwala poznać tradycje przekazywane przez pokolenia, spróbować oryginalnych Oscypków czy serów regionalnych, a przede wszystkim, poznać ludzi i ich historie.
Strona Szlaku ciagle powstaje
Strona będzie sukcesywnie rozbudowywana, więc śledźcie nas, żeby nie przegapić nowych artykułów.
